Зүүдлэгчдийн армийн байдал хүндээс бүр ч цөхрөл рүү шилжиж байлаа. Эхний шугам бараг устаж, хоёр дахь нь Хар дарсан зүүдний мангасуудын сүрэгт бүрэн автжээ. Сейшан одоо ч байр сууриа хадгалж байсан ч дөнгөн данган тэсэж байв.

Кайгийн удирдлага дорх нумчид аль болох олон мангасыг хороохоор чармайж байсан ч, анхаарал нь газар дээрх болон дээрээс төмөр тор луу шумбан дайрч буй амьтдын хооронд хуваагдсанаас, тулааны эхэн үеийнх шиг сүйрлийн үр дүн гаргаж чадахгүй байлаа.

Түүнчлэн сум, зэвсэг дуусах дөхөж байв. Бүслэлтийн зэвсгүүд ч олон удаагийн дараалсан харвалтад элэгдэн, аажмаар задран нурж байлаа. Хүмүүс ядарч туйлдсан.

…Төмөр тор өөрөө ч удахгүй тасрах гэж буй мэт харагдана. Үхсэн Хар дарсан зүүдний мангасуудын зузаан давхаргаар бүрхэгдэж, тулааны талбарыг бүдэгхэн бүрэнхийд живүүлжээ. Агшин бүр өнгөрөх тусам тэр бүрэнхий улам гүн, улам харанхуй болж байв.

Хүний цэргийн бүрэлдэхүүн яг л сүйрлийн ирмэг дээр тэнцвэрээ хадгалж байгаа мэт.

Тэр мөчид, энэ бүхнийг тайван бясалгалд автсан мэт өнгөрөөж байсан Нефис гэнэт нүдээ нээлээ.

Түүний нүдэнд сохлом цагаан хоёр дөл дүрэлзэж байв. Цонхигор царай нь тэр гэрлээр гэрэлтэж, өршөөлгүй тэнгэрлэг амьтны төрхтэй болжээ.

Санни руу эргэн харж, хэсэг чимээгүй байснаа:

"Цаг нь боллоо."

Санни санаа алдав.

Үнэхээр тэдний тулаанд орж, өөрсдийн үүргийг гүйцэтгэх цаг ирсэн байлаа.

Неф босож, илдээ дуудан гаргах зуур, тэр мөрөө хөдөлгөн, хүзүүгээ сунгав. Харин Шөнө Дундын Хэлтэрхий Сүүдрийн Цөмийн гүнд нуугдсаар байлаа.

Санни Касси руу харж, хэдэн хором тээнэгэлзээд, инээмсэглэв.

"Хөөе, Кас. Юу… нөгөө талд уулзъя даа, магадгүй."

Тэр хэсэг зогтуссанаа, удаанаар толгой дохиж, харцаа бурууллаа.

'…Битгий үхээрэй.'

Санни санаа алдав.

"Энэ л дохио юм байна даа."

Тэр Нефистэй хамт шүрэн овооны ирмэг рүү алхаж, доош үсрэв. Сохор охин оройд ганцаараа үлдэв.

Газарт зөөлөн буун, Санни Неф рүү дохиж, тайван дуугаар хэлэв:

"Би түрүүлээд явъя. Амжилт."

Ингээд тэр тулааны талбарын зүг эргэн, гүнзгий амьсгаа авлаа.

Түүний өмнө, цөхрөн тэмцэж буй Зүүдлэгчдийн арми төмөр утсан торны доорх харанхуйд мангасуудын сүрэгтэй холилдон байв.

Бүхэл бүтэн тулааны талбар цус, үхэл… мөн сүүдрийн ертөнц болон хувирчээ. Торон дээр овоорох цогцос нэмэгдэх тусам, сүүдэр улам гүн, улам бараан болно.

Одоо энэ бол Саннигийн нутаг.

Харанхуйд алхмагц тэр бараг үл үзэгдэх болж хувирав. Сүүдрүүд түүнийг өөрийн нэгэн адил тэвэрч, дүр төрх, хөдөлгөөнийг нь халхална. Тэдний халхавчинд нуугдан, түүний зоригийг чангатган, тулааны зүг ухасхийв.

Урагшлах замдаа Санни түр зуурын эмнэлгийн майхны хажуугаар өнгөрөв. Тэнд азтайгаар амь насанд аюулгүй шархадсан цөөн хэдийг аврах гэж хүмүүс чармайж байх ёстой байлаа.

Гэвч одоо майхан хазайж нурсан, эмх замбараагүй байдалд автжээ. Нисдэг Хар дарсан зүүдний мангас нэг нь яаж ийгээд торны доогуур шурган орж, дотор нь сүйрэл тарьж байв. Хар бие нь хэд хэдэн суманд сүлбэгдсэн ч үхлийн аюул хэвээр.

Санни эргэн харалгүй өнгөрөв.

Хамгийн гүн, хамгийн харанхуй сүүдрүүдээр дамжин, тэр бүслэлтийн зэвсгүүдийн эгнээг давж, Айкогийн жижигхэн дүрийг олж харав. Тэр туйлдсан нэгэн дарханд туслан, сүүлчийн жадыг суурилуулж байлаа. Ган жад эмзэгхэн охинд хэт хүнд санагдах ч, тэр зөрүүдээр түлхсээр.

Дараа нь тэр нумчдын дунд орлоо. Тэд чичирч буй торон дээр овоорсон олон цогцосны завсраар цэвэр зай хайж, цөхрөн буудаж байв. Кай эргэн тойрноо будилсан харцаар ажиглаж байлаа.

Санни найзаа тайвшруулахыг хүссэн ч, зогсож чадсангүй.

Тэдний дундуур анзаарагдалгүй гулган өнгөрч, гурав дахь шугамыг орхин, хоёр дахь руу ухасхийв.

Энд үл үзэгдэх даалгавар нь илүү хэцүү болов.

Хоёр дахь шугам бараг бүх эмх цэгцээ алдсан ч, эвдрээгүй байлаа. Эффигийн удирдлагад буй дайчид сүргийн гол дарамтыг үүрч, тэссээр байсан тул Сейшан мангасуудыг нумчдад хүргэхгүй барьж чаджээ.

…Одоохондоо.

Хамгаалж буй хүмүүс, дайрч буй мангасуудын дундуур зайлан, Санни тулааны галд нэвтэрлээ. Гэвч тэр тулалдахаар ирээгүй. Түүний зорилго цаана нь байв.

Үл үзэгдэх хэвээр хөдөлж, хэд хэдэн ширүүн мөргөлдөөнийг тойрон гарлаа. Замд нь тэр Сейшаныг олж харсан.

Үзэсгэлэнт бүсгүй аймшигт дур булаам төрхтэй тулалдана. Нарны Хэлтэрхий түүний нарийн гарт удирдуулан дээш доош савлаж байв. Гэвч цохилт бүрийн хүч аймшиг төрөм.

Дайны алх бүрд нэг Хар дарсан зүүдний мангас бутран зад үсэрч, хуяг, яс, цус агаарт цацагдана.

Гэвч энэ хангалтгүй.

Дараагийн цохилтын дараа, хуягт сэгээр хооллогчийн аймшигт дүр гэнэт Дурсамжийг аварга хавчаараараа атган, Сейшаны гараас тас татлаа. Дараагийн мөчид, Тэргүүн Шивэгчний биед үл мэдэг өөрчлөлт гарч эхлэв.

Тэр өндөрсөж, мөч нь сунаж, нуруу нь тахийв. Толигор саарал арьс нь акулынх мэт болж, нүд нь эргэлдэн, улаан далайгаар хүрээлэгдсэн босоо хүүхэн хараатай хоёр дахь хос ил болов.

Сейшаны эрүү мултарч, аймшигт олон эгнээ соёо ил гарлаа. Урагш дайран, тэр нүцгэн нударгаараа мангасын хуягийг амархан хэмх цохив. Хормын дараа, эрүү нь хавчаарын үе дээр тас атган, хуягийг цоолон, бүхэл мөчийг тас татлаа.

Тэр эвгүй дүр зургийг орхин, Санни дахин сүүдрийн гүнд нэвтэрч, эхний шугам руу ухасхийв.

Тэнд мангасууд ба амьд үлдсэн хүмүүсийн бөөгнөрөл бараг нэвтэршгүй болсон байлаа.

Гэсэн ч тэр нэвтрэх ёстой.

Гүн амьсгаа татан, Санни Хар дарсан зүүдний мангасуудын далайд шумбан орлоо.

Төгсгөлгүй сүргийн дунд бүжигчин мэт хөдөлж, тэр эмх замбараагүй хөдөлгөөнүүдээс бултан зайлж, сүүдэрт наалдан явна. Хэрвээ илчлэгдвэл хэдхэн агшинд тасчин хаягдана. Хэрвээ саатвал бут ниргэгдэнэ.

Сүүдэр мэт, тэр тэдний дундуур гулгана. Заримдаа өндөр мангасын доогуур шурган, эсвэл нөгөөгийн дээгүүр үсрэх хэрэг гарна. Хэсэг хугацаанд тэр бүр мангасуудын нуруун дээр гүйж, нэгийнх нь мөрнөөс нөгөөгийнх нь хуяг руу үсэрч, дараа нь цусаар нэвчсэн гулгамтгай газар бууна.

Замдаа тэр Эффиг харлаа. Анчин бүсгүй бамбайгаа алдаж, эсвэл хаясан бололтой. Одоо тэр жадаа эргүүлэн, сүлбэх ба зүсэх довтолгоог хослуулж, хүрэл ирээрээ агаарт өргөн нум татна. Бие нь цусаар бүрхэгдэж, хуяг нь эвдэрч бутарсан байв.

Гэвч нүүрэнд нь баяр баясгалантай том инээмсэглэл тодорно.

Бүхнийг ардаа орхин, Санни мангасуудын сүргийн гүн рүү улам нэвтэрлээ. Хэд хэдэн удаа илчлэгдэх дөхсөн ч, эцэст нь сүүдрүүд түүнийг хамгаалж чадсан.

Удалгүй… магадгүй мөнхийн мэт урт хугацааны дараа… тэр эцэст нь төгсгөлгүй сүргээс мултарч чадлаа.

Одоо түүний өмнө зөвхөн хараалд идэгдсэн хар усны уудам орон зай.

…Мөн тэнгэр өөд эцэс төгсгөлгүй сунан үргэлжлэх Улаан цамхаг.