139-р бүлэг: Баатарлаг Нойрсогч Санни болон түүний үзэсгэлэнт хамтрагч Гүнж Нефис, Хатагтай Кассиагийн Гайхамшигт адал явдал
Кастер түүнийг нэлээд удаан ширтэж байснаа гэнэт инээв. Саннигийн чин сэтгэлээсээ ярьж буй байдалд хөглөгдсөн бололтой, Касси ч мөн инээд алдав.
Царайлаг залуу толгой сэгсрэн инээмсэглээд:
“Хошин мэдрэмж чинь өөрчлөгдөөгүй юм байна. Сайн байна, үнэхээр сайн. Энд үүнийг хадгалж чаддаг хүн цөөхөн шүү.”
Санни хэд анивчаад, гомдсон дүр эсгэн:
“Ямар хошин мэдрэмж гэж? Би чинь цэвэр үнэн ярьж байна.”
Хариуны оронд дахин инээд сонсогдов.
_...Энд хоол, аюулгүй байдал, инээд байсан_ гэж тэр гэнэт бодлоо. Касси Гэрэлт Цайзыг анх зүүдэлснийхээ дараа ингэж дүрсэлж байсныг санав.
Тэр зүүдэндээ ч Санниг өөрийг нь хаалгаар нь дагуулан оруулж байгааг харсан.
Түүний зөгнөлт үзэгдлүүд аймшигтай үнэн зөв болж байлаа.
_Нөгөө харсан зүүд нь яах бол гэж бодогдохоор…_
Сэтгэлээ сарниулахгүйн тулд Санни тэр түгшүүрийг хөөн зайлуулж, инээмсэглэлээ дарлаа. Дараа нь мөрөө хавчаад, ёжлон:
“За яах вэ, итгэхгүй бол итгэхгүй л бай. Тэр бол миний олон адал явдлын нэг нь л байсан. Бусад нь бол… үнэндээ арай даруухан шүү дээ. Ердийн л юмс: хэдэн арваараа байсан Сэрсэн амьтадыг нядлах, үхлийн үүднээс нэгэн үзэсгэлэнт гүнжид өөрийгөө амилуулах, хараагдсан тэнгисийн гүнээс эртний аймшгууд дуудах, эртний ад зэтгэрүүдийг мэхлэн гараас нь мултрах, чөтгөрийн ясаар хийсэн завиар ангал дундуур хөвөх, усан дор аварга том амьтантай байлдах гэх мэт. Ийм л өчүүхэн, жирийн новш шиг.”
Тэр ингэж ярих зуур Касси аажмаар инээхээ больж, цочирдсон мэт түүн рүү харлаа. Аймшигт аялал аль хэдийн ард үлдсэний дараа л бүх зүйл хичнээн этгээд, бодит бус мэт байсныг тэр үнэхээр ойлгосон бололтой.
Амьд үлдэхийн төлөөх тэдний цуст тэмцлийн баримтуудыг нийлүүлбэл яг л үлгэр шиг сонсогдоно.
Гэхдээ тэд хоёулаа энэ бүхэн үнэхээр болсон гэдгийг мэдэж байв.
Тэр нь тэдэнд тохиолдсон.
Кастер инээв.
“Ваав. Чамтай харьцуулахад миний түүх үнэхээр уйтгартай сонсогдож байна, Санни. Би зүгээр л хотын ханын ойролцоо Зүүдний ертөнцөд орж ирээд, хэдэн өдөр аймшигт мангасуудаас зугтаж байгаад, дараа нь Цайзын ангийн бүлэгтэй тааралдсан. Ер нь л тэгээд дууссан.”
Тэр санаа алдав.
“Дашрамд, та нар хэзээ ирсэн юм бэ? Өмнө нь энд харж байгаагүй юм байна.”
Худлаа хэлэх хэрэг ч байсангүй, бас Санни чадах ч үгүй. Аажмаар хөрж буй мангасны махан шөл рүүгээ харамсан харснаа, тэр санаа алдан:
“Бид Харанхуй Хотод хоёр хоногийн өмнө хүрсэн. Харин өчигдөр нар жаргахын алдад цайзад орсон.”
Царайлаг Өв залгамжлагч түүнийг ширтээд, хэд анивчлаа.
“Хүлээ… түр азна… та нар үнэхээр хоёр сар Шүрэн ойд байсан гэж үү?”
_Өө-ө._
Эцэст нь болгоомжилж байсан мөч ирлээ. Санни өөрийгөө ямар нэг хүчирхэг этгээд мэт ойлгуулахыг огт хүсээгүй. Нэгдүгээрт, дайсанд дутуу үнэлэгдэхээс илүү давуу тал гэж үгүй. Хоёрдугаарт, Анхны Хар дарсан зүүдэнл Жинхэнэ Нэр авсан нь зөвхөн Өөрчлөгдөж буй Од байгаагүй гэдгийг нууцлах хэрэгтэй хэвээр байв.
Аз болоход, тэр аль хэдийн төгс шалтаг бодож олсон байлаа.
…Асуудалд орвол бүхнийг Нефист тох.
Дотроо инээгээд, Санни чичирсэн дүр үзүүлэн санаа алдав.
“Тийм ээ. Тэр газрыг бодохоос ч дургүй хүрдэг. Цэвэр там. Үнэндээ Өөрчлөгдөж буй Од байгаагүй бол бид хоёр аль хэдийн үхчихсэн байх байсан.”
Мэдээж Нефис ч түүний тусламжгүйгээр амьд үлдэхгүй байсан гэвч Кастер үүнийг мэдэх албагүй.
Санни Нефисийн нэрийг Касси, өөр шиг нь “ялагдагсад”-ын нэртэй ойрхон дурдахад, хэн ч байсан түүнийг ганцаараа хоёуланг нь мөрөн дээрээ үүрээд аюулгүй газар хүргэсэн гэж бодно гэдэгт итгэлтэй байв.
Тэгээд яг тийм болов.
Нефисийн нэрийг сонсмогц Кастерын царайд ямар нэг зүйл өөрчлөгдөв. Нүдэнд нь сонин өнгө гялсхийж, тэр жаахан урагш тонгойгоод, хэтэрхий тайван хоолойгоор асуув:
“Өөрчлөгдөж буй… Хатагтай Нефис амьд юм уу? Тэр энд байгаа юу?”
Тэр агшинд Санни шиг хүн Шүрэн ойн үхлийн хар дарсан зүүдийг туулж амьд гарсан байж магадгүй гэдэг нь Кастерын бодлоос бүрмөсөн арчигдсан байлаа.
Санни нүдээ ялимгүй нарийсгав.
Кастерын хариу үйлдэл түүний төсөөлснөөс арай хэтрэв. Бараг л этгээд санагдахуйц.
Гэхдээ бодоход, Академид байхдаа ч Кастер Нефист хачин татагддаг мэт харагддаг байсан.
_Муу новш!_
Ямар ч учиргүй уур нь хүрч, Санни шүдээ зуун:
“Тийм ээ. Энд ойрхон байгаа биз.”
Касси толгойгоо ялимгүй түүний зүг эргүүлээд, хэсэг тээнэгэлзсэний эцэст нэмж хэлэв:
“Бид… бид цайзад ирэхдээ ердөө хоёрхон Сүнсний хэлтэрхийтэй байсан. Тиймээс тэр одоохондоо гаднах сууринд байгаа.”
Кастер арагш налж, царайд нь хормын төдийд урам хугарсан өнгө тодров. Дараа нь гүнзгий амьсгаа аваад:
“Тийм үү. Ойлголоо.”
Санни цайнаасаа балгаад асуув:
“Нефисийг гэнэт яагаад ингэж сонирхоод байгаа юм бэ?”
Царайлаг залуу гайхсан харцаар түүн рүү харав.
“Юу? Өө. Би зүгээр л… биднээс илүү олон хүн амьд үлдсэн гэдгийг мэдээд баярлаж байна.”
Тэр санаа алдаад, толгой сэгсрэв.
“Миний олж мэдсэнээр, энэ жил Хараалаар Мартагдсан Эрэг рүү илгээгдсэн Нойрсогчид долоогоос ихгүй байсан. Өнөөдрийг хүртэл би өөрийгөө ганцаараа л амьд үлдсэн гэж бодож явлаа. Сайн байна… буруу бодож явснаа мэдсэндээ.”
Кастерын царай гүнзгийрэв.
“Хэрвээ Хатагтай Нефис та нартай хамт байсан бол Гэрэлт Цайзад амьд хүрч чадсан нь ойлгомжтой. Харин үлдсэн гурав… харамсалтай нь тэд аль хэдийн нас барсан байх. Сүнс нь амар амгалан байг.”
Санни, Касси хоёр толгойгоо гудайлгав. Академид байхдаа бусад Нойрсогчид тэдэнд сайнаар хандаж байгаагүй нь үнэн. Гэсэн ч, богинохон хугацаанд ч болов танилцаж амжсан хэдэн хүүхэд одоо Зүүдний ертөнцийн харгис зууханд амь үрэгдсэнийг мэдэх нь зүрх шимшрэм байлаа.
Хэрцгий, энэрэлгүй Хар дарсан зүүдний Хараал анхны золиосуудаа авсан байв.
Дараагийнх нь хэн байх бол?
Бие бие рүүгээ харалгүйгээр, тэд Кастерын үгийг намуухан давтав:
“…Сүнс нь амар амгаланг олог."