241-р бүлэг : Замын хагас

Эцэст нь бодоход баг бараг бүтэн өдрийн турш тэнгэрийн хилэнг даван туулжээ. Шуурга эхлэхээс өмнө шөнө болоход хол байсан бол одоо аль хэдийн шинэ өглөө ирсэн байлаа.

Аварга биет өмнө зүг рүү тогтвортой алхсаар, ангалын аварга мангастай хийсэн аймшигт тулаанаас огтхон ч ганхаагүй мэт харагдана. Санни эртний хөшөө ямар нэгэн үл мэдэгдэх хүчээр амилсан ч жинхэнэ ухамсартай биш гэдэгт улам бүр итгэлтэй болж байлаа.

Толгойгүй аварга амьд оршихуйгаас илүүтэй Сүүдрийн хувилбар шиг санагдана. Гэхдээ Сүүдрийн хувилбарууд хүртэл ямар нэгэн зан чанарын үлдэцтэй байдаг. Ядаж л түүний өрөвдөлтэй Сэгээр хооллогч тийм байсан. Аниргүй Бүжигчин ч гэсэн хачин зантай, ядаргаатай бүсгүй шиг аашилдаг... нисдэг туялзуур сэлмийг ингэж дүрслэх нь хачин ч гэсэн.

Сүүдрүүдийн тухай ярих ч хэрэггүй, тэд Санни өөрөө хүлээн зөвшөөрөхөөс ч илүү амьд мэт байдаг.

Эдгээртэй харьцуулахад аварга биет... үнэхээр амьгүй мэт.

Тэр ер нь ямар оршихуй вэ?

Газарт хэвтэж байсан Санни хажуу тийш харж, тавцангийн ирмэг дээр хүйтэн байдлаар зогсож буй Чулуун Гэгээнтнийг ажиглав. Энэ амьд хөшөө өөрийн тэр этгээд аварга "ах"-ынхаа талаар юу боддог бол? Түүнийг биширдэг үү, эсвэл огт тоодоггүй юу?

Мэдэхэд бэрх. Гэхдээ яг одоо хэт их бодох хүсэл түүнд байсангүй.

Санни үнэхээр туйлдсан, бас бүх бие нь өвдөж байв. Үнэндээ бүгд л тийм байсан.

Хоёр бүхэл овгийн Хар дарсан зүүдний мангасуудын дайралт, шуурга, бас жинхэнэ гүний аймшигтай учирсан энэ бүхнийг даван туулсан нь гайхамшигтай амжилт байсан ч... эсвэл яг тэр шалтгаанаар багийн гишүүд үнэхээр өрөвдөлтэй харагдаж байлаа.

Хүн бүр чулуун тавцан дээр хэвтэж эсвэл суугаад, нүд нь хоосорсон байдалтай байв. Бүгд шархадсан, ядарсан, норсон.

Кай хүртэл ердийн гялалзсан төрхөө алдсан нь сүүлийн бэрхшээл тэдэнд ямар хүнд туссаныг илтгэнэ. Тэр байтугай Мартагдсан эргийн хатуу ширүүн бодит байдалтай харьцуулахад ч.

...Ямар ч байсан тэд амьд үлдсэн. Түүнээс ч илүү, хэрвээ Саннигийн буруу биш бол чулуун аварга тэднийг аль хэдийн өмнө зүг рүү мянга гаруй километр зөөсөн байв. Орой гэхэд энэ тоо хоёр дахин нэмэгдэх нь гарцаагүй.

Шүрэн ойг туулах хурдан арга гэж энэ л байж. Хоёрхон хоногийн дотор Санни, Нефис, Касси нар Харанхуй хот хүрэхийн тулд хоёр сарын турш цус асгаруулан туулсан замаасаа арав дахин их зайг туулна. Тэгэхдээ тэд тэр үед усан замаар явах гэсэн цөхрөлттэй шийдвэрийн ачаар л тийм амжилтад хүрсэн.

Муугүй шүү. Хэдхэн цагийн тамлал, хэд хэдэн үхлийн ирмэг дээрх мөчийг тэсэх хэрэг гарсан ч гэсэн.

...Дээрээс нь, эртний аваргын дээр зорчихын ашиг зөвхөн хурд байгаагүй.

Санни сэтгэл хангалуун инээмсэглэн биеэ чагнаж, инээмсэглэл тодрууллаа. Бичээсийг дуудахгүй байсан ч тэр Чулуун Гэгээнтнийг бүтээхээс өмнөх түвшиндээ буцаж очсон төдийгүй бүр давсан гэдгээ мэдэж байв.

Гэхдээ шалгахад гэмгүй биз дээ?

Гялалзсан бичээсүүд агаарт гарч ирэхэд Санни танил хэсгийг олж хараад... нүдээ ирмэв.

Сүүдрийн хэлтэрхий: [494/1000].

'Энэ... энэ чинь... юу вэ?'

Асар том царцаа, аймшигт цэцгүүдтэй хийсэн тулаанаас их хэмжээний хэлтэрхий олсноо мэдэж байсан ч яг ийм ихийг харна гэж төсөөлөөгүй байв. Касси шуурганы талаар анхааруулснаас хойш, харанхуй хана тэнгэрийн хаяанд гарч ирэх хүртэлх богино хугацаанд тэр зуу гаруйг цуглуулжээ.

Яг үнэндээ зуун гучин хоёр.

'Гайхалтай!'

Ихэнх нь Цусан Цэцгүүдээс ирсэн. Шууд тулаанд бол Санни тийм олныг устгаж чадахгүй байсан. Харин өчигдөр тэр зөвхөн тэдний эзнийг унагаж, үлдсэнийг нь дэлхийн таталцалд даатгахад хангалттай байв. Мөшгигч Өргөсөөр доош унагаасан болон Шөнө Дундын Хэлтэрхийгээр тасалсан нийлээд хорь гаруй мангасыг тэр өөрийн гараар устгажээ.

...Мөн нэгийг нь өөрийнхөө цусаар. Гэхдээ тэр мөчийг дахин бодохыг Санни огт хүссэнгүй.

Аймшигт цэцэг бүр Сэрсэн мангас байсан тул нэг бүрээс дөрвөн хэлтэрхий авчээ. Үүн дээр Чулуун Гэгээнтний устгасан хэдэн арван царцааг нэмэхэд энэ гайхалтай олз бүрдсэн.

Тэр зөвхөн оргил түвшиндээ эргэн очоод зогсохгүй, бараг зуу орчим хэлтэрхийгээр илүү хүчтэй болсон байлаа.

'Нэг л өдрийн ажил...'

Одоо ч гайхсан хэвээр Санни толгойгоо сэгсэрлээ. Хэрвээ ингэж үргэлжилбэл энэ аяллын төгсгөлд тэр Сүүдрийн Цөмөө бараг бүрэн дүүргэх нь.

...Уг нь энэ түүний энэ хүмүүстэй нэгдсэн гол шалтгаануудын нэг байсан ч өмнө нь зөвхөн таамаг төдий байжээ.

Харин одоо бодит байдал болж эхэлж байна.

Мянган хэлтэрхий цуглуулж, цөмөө дүүргэснээр тэр Тэнгэрлэг Аспектынхаа бас нэг нууцыг мэдэх болно. Бичээс дээр "Сүүдрийн хэлтэрхий: [1000/1000]" гэж гарвал яг юу болох вэ?

Тэр одоо хариуг нь олоход бараг тал замдаа иржээ.

Гэхдээ энэ бүгд биш.

Өөр нэг бичээсийг харвал:

Дурсамжууд: [Мөнгөн хонх], [Хүүхэлдэйчний Нөмрөг], [Шөнө Дундын Хэлтэрхий], [Энгийн чулуу], [Мөшгигч Өргөс], [Төгсгөлгүй булаг]...

Түүний дараа агаарт хоёр шинэ мөр гялалзав:

...[Цуст Сакура], [Хар Жигүүр.]

'Хоёр шинэ Дурсамж. Ёстой ёндоо юм даа!'

Гэхдээ сэтгэлийг нь бага зэрэг эвдэж байсан нэг зүйл байлаа. Сүүлийн үед Саннид үнэхээр хэрэгтэй Дурсамж олдох нь ховордсон.

Мэдээж Чулуун Гэгээнтэн догшин "хоолны дуршилтай" бөгөөд Санни өөрө ашиглахгүй бүхнийг нь идүүлж чадна.

Гэхдээ олзоо Сүүдэртээ тэжээл болгож өгөх нь өөрийн гэсэн ашигтай ч, шинэ хүчирхэг хэрэгсэл олж авах шиг сэтгэл ханамж төрүүлдэггүй.

Болгоомжтой хүлээлттэйгээр Санни шинэ Дурсамжууд дээр анхаарлаа төвлөрүүлэв.

'За... харцгаая. Магадгүй хэрэгтэй зүйл байж мэднэ.'