Өндөр улаан шүрэн овоолгын орой дээр Касси харанхуйд ганцаараа зогсоно.

Аниргүй Бүжигчин түүний хажуугаас явснаас хойш тэр дахин хуучин байдалдаа оржээ.

Төөрсөн.

Сул дорой.

Айсан.

Ямар ч тусламжгүй.

Дарангуйлах хоосрол түүнийг бүх талаас нь хүрээлнэ.

Гэвч тэр хоосрол чимээгээр дүүрэн байлаа.

Хар дарсан зүүдний мангасуудын сүргийн дайралтын дүлийрэм чимээ тэнд давалгаалж байв. Касси улих, архирах, хүн биш орилох дуу, чарлах, хатуу бүрхүүлийн хяхтнахыг сонсоно.

Тэр мөн төмрийн харшилдах, мах тасрах дууг сонсов.

Мөн өөрсдийг нь аврах ямар ч бурхан байлаа гэсэн дуудаж хашхирах тоо томшгүй олон хүний дууг сонсов. Уур хилэн, шаналал, зориг, айдас, шийдэмгий байдал, гуниг, хүч чадал, арчаагүй байдал, найдвар, итгэл, цөхрөл, итгэж ядсан байдал.

Тэр тэдний үхэж буйг сонсож байлаа.

Энэ бүхний дээр зогсох Касси дагжин чичирнэ. Тэр чихээ дарахыг хүссэн ч тэгсэнгүй.

...Түүний аймшигт зөн үнэн болж байв.

Тэгээд тэр дахин харанхуйд төөрсөн.

Өмнөхтэй яг адил. Бүр ч дор. Энэ хараал идсэн, хаягдсан, гэрэлгүй нутагт анх ирсэн тэр өдрийнх шиг.

Энэ мартагдсан тамд.

Тэр үед тэр иймэрхүү шүрэн овоолгон дээр ганцаараа үлдсэн байлаа. Зөвхөн түүнийг хүрээлж байсан нь Хар дарсан зүүдний мангасууд биш, харанхуй тэнгис байв.

Гэвч Касси үүнийг мэдээгүй. Тэр хаана байгаагаа, хязгааргүй харанхуйд юу нуугдаж байгааг мэдээгүй. Зөвхөн ганцаараа, арчаагүй гэдгээ л мэдэж байлаа.

Тэр хүйтэн, эзгүй хоосрол дунд үхэх гэж байв.

Тэр бууж өгсөн. Хатуу шүрэн дээр сууж, өвдгөө тэврэн уйлахгүйг хичээнэ. Хаягдсан, мартагдсан тэр үхлийг хүлээн суулаа.

Гэвч үхлийн оронд харанхуйгаас хүйтэн, хайхрамжгүй дуу гарч ирэв.

"...Чи юу хийж байна вэ?"

Ингэж л тэр Нефистэй учирсан. Түүнээс хойш Нефис түүнийг аварч, хамгаалсан. Хариуд нь юу ч нэхэлгүйгээр, Кассигийн Аспект юу хийж чаддгийг мэдэхээс өмнө ч, дараа нь ч.

Зүгээр л хүссэн учраас.

Нефис түүнийг харанхуйгаас гаргаж, ганцаардлын гашуун, бүхнийг хамарсан шоронг нураасан. Касси тэр өрийг яаж хэзээ нэгэн цагт төлөх ёстой вэ?

Тэгээд тэр Саннитай учирсан. Хатуу ширүүн, хэрцгий мэт дүр эсгэдэг ч үнэндээ халамжтай, сайхан сэтгэлтэй тэр нэгэн хүү.

Тэгээд тэр сонголт хийх ёстой болсон.

...Одоо тэр сонголттойгоо амьдрах ёстой.

Эсвэл түүнтэйгээ хамт үхэх...

Касси зогсон, аллага хядлагын чимээг сонсож байх үед гэнэт салхи үлээж, түүний үзэсгэлэнт шаргал үсийг намирууллаа.

Тэр цочин, аажмаар салхи руу эргэн харна.

Хэсэг хугацааны дараа түүний царай цонхийж, уруул нь үл ялиг хөдөллөө.

'Үгүй ээ!'

Тулаанаас хол, түүнийг сонсох хүнгүй ганцаардсан тэр Касси нүдээ анин, хоосрол руу шивнэнэ.

"Шуурга... шуурга ирж байна..."

───

Зүүдлэгчдийн арми нэлээд цөөрсөн ч байр сууриа хадгалсаар байв. Тэд бүр Хар дарсан зүүдний мангасуудын сүргийг аажмаар шахан ухрааж байлаа.

Нумчдын эгнээ сум, хэрэгслээ барах үед оронд нь ашиглах тохирох Дурсамжгүй хүмүүс ойрын тулааны зэвсгээ дуудаж, урд шугамд нэгдэн, нимгэрч буй хүчийг нөхөв. Урчууд ч мөн адил, бүслэлтийн зэвсгээ орхиж, тулалдааны гал руу өөрсдийгөө шиджээ.

Харин Хар дарсан зүүдний мангасуудын сүрэг эцэс төгсгөлгүй мэт санагдах нөөц биеэ барагдуулж байлаа. Улаан шүрэн гүүрнүүдээр шинэ гаж амьтад ирж, хядлагад нэгдэхээ больсноор тэдний бөөгнөрөл аажмаар сийрэгжив.

Өөрчлөгдөж буй Од хүний бүрэлдэхүүний төв цэг болж, тулалдагчдыг нэгтгэн удирдаж, Эффи бүхэл сүргийг саатуулж, бусад хүмүүст хамгаалалтын шугамын цоорхойг нөхөх цаг олгож байхад тулааны урсгал хэдхэн минутын турш эмзэг тэнцвэрт орлоо.

Хоёр тал эцэстээ тэнцсэн мэт харагдана.

Хүмүүс энэ тэнцвэрийг өөрсдийн талд эргүүлэхэд ганцхан ширүүн дайралт л хангалттай байв.

"Тэснэ шүү!"

"Өөрсдийгөө галд шатаая!"

"Үхэшгүй Дөлийг дага!"

Хэд хэдэн хүн хашхирч, тулааны хувь заяа шийдэгдэх гэж буйг мэдэрч байлаа.

Гэтэл гэнэт салхи тулааны талбарыг дайран үлээж, давсны үнэр авчирлаа.

Гэрэл үл ялиг бүдгэрэв.

Баруун тийш харахад хүмүүс гэнэт гацаж, хэсэг хөшлөө. Тэдний нүүр цас шиг цайрчээ.

...Улаан цамхгийн ард нэвтэршгүй харанхуйн хана аажмаар ертөнцийг залгиж байв. Аянга цахилгаан түүний ууртай гүнд гялалзаж, аймшигтай хурдтайгаар тулааны талбар руу ойртож байлаа.

Шуурга ирж байв.

Шуурга ойртох тусам аварга цамхаг бүхий аралыг хүрээлсэн хар усны гадарга гэнэт чичирч эхлэв.

Дараа нь дээш мөлхөж эхлэв.

Эхэндээ удаан, дараа нь улам хурдтайгаар хар эргүүлэг тэлж, улаан шүрийг метр метрээр залгиж, харанхуй уудам нь өндийж, оргилж байлаа.

Хараал идсэн тэнгис Мартагдсан Эргийг залгих гэж ирж байв.

Гэвч Улаан цамхгийг хамгаалж байсан мангасууд энгийн Хар дарсан зүүдний амьтдын адил хариу үйлдэл үзүүлсэнгүй.

Тэд нуугдахаар зугтахын оронд аймшигтай ялалтын уухай хадааж, илүү догшин ууртайгаар Зүүдлэгчдийн армид дайрч орлоо.

Айдас, цөхрөл хүмүүсийн нүүрэнд тодров. Гэвч ухрах газар, зугтах зам байсангүй.

Тэдэнд үлдсэн ганц зүйл нь зогсож, тулалдах.

Хөл доорх газар нь хар усны нимгэн давхаргаар халтирч, гулгамтгай болсон ч гэсэн.

Ус тасралтгүй нэмэгдсээр байсан ч гэсэн.

───

[Та Сэрсэн... устгалаа]

[Таны сүүдэр...]

[Та ... хүлээн авлаа]

Эзний үлдэгдэл газарт бутран унахтай зэрэгцэн эргэн харсан Санни хүнд гэмтсэн Гэгээнтнийг дэмжихээр үлдсэн зургаан голем руу дайрлаа.

Тэр Хараалд анхаарсангүй, зөвхөн нэг мэдээллийг л авсан. Шүрэн големууд Сэрсэн зэрэглэлтэй байв.

...Логиктой.

Нүгэлт Тирант өөрийн зэрэглэлтэй адил доодсыг бүтээж чаддаггүй шиг, Нүгэлт Аюул ч мөн ийм зүйл хийж чадахгүй байх магадлалтай.

Өмнө нь шүрэн бүтэцүүдийн хурд, хүч Саннид тэднийг Нүгэлт амьтад гэж бодогдуулж байсан. Гэвч энэ нь Эзний духанд шатаж байсан бузар эрдэнийн нөлөө байжээ.

Үүрийн Хэлтэрхий Сэрсэн Дурсамжийг Дэвшсэн түвшинд ойртуулдаг шиг, Эзэн ч мөн хамтрагч гаж амьтдаа хүчирхэгжүүлж, Нүгэлттэй дөхөхүйц болгожээ.

Харин одоо тэр устгагдсан тул тэр нэмэлт хүч түүнтэй хамт алга болсон.

Санни зургаан Сэрсэн Хар дарсан зүүдний амьтдыг устгах чадвартаа итгэлтэй байлаа... ихэнхдээ.

Тэр гүйж байхдаа гэнэт хүчтэй салхи нуруунд нь цохиж, бараг унагах шахав.

'Юу болоод байна...'

Мөрөн дээгүүрээ харж, тэнгэр лүү ширтэхэд нүд нь томров.

Хязгааргүй харанхуйн хана Улаан цамхаг руу дайран орж, бүх ертөнцийг хар өнгөөр будлаа.

Балмагдсан Санни шүдээ зуун, түүнээс харцаа салгав. Хүйтэн айдас бүх биеийг нь нэвт шингээнэ.

'...Бүгдийг нь хараал идэг!'