169-р бүлэг : Ирээдүй рүү буцахуй
Гурван сарын дараа Санни дахин цайзад ирлээ.
Яг үнэндээ бол тэр өмнө нь нэг удаа ирсэн. Балгас дундаас олдоход бэрх хэдэн зүйл авах гэж. Гэхдээ тэр үед Нефис болон түүний бүлэг ан хийхээр явчихсан байсан.
Харин өнөөдөр тийм аз тохиосонгүй. Түүний удаан хугацаанд зайлсхийж, айж байсан мөч эцэст нь иржээ.
Өөрчлөгдөж буй Одны хоолойг сонсоод Санни аажуухан эргэж, түүн рүү хальт харан, хүчээр инээмсэглэл тодруулав.
"Хөөе, Неф. Уулзаагүй удсан байна шүү!"
Тэр аль болох энгийн өнгөөр хэлэхийг оролдсон ч зүрхэнд нь догширч буй шуурга хоолойд нь үл ялиг чичиргээ өгч байв.
_Яагаад заавал энд байх ёстой юм бэ?!_
Тэдний гэнэтийн уулзалтыг улам эвгүй болгож байсан зүйл бол тэдний гадаад төрх байдал. Сүүлийн сарууд Нефисийг өмнөхөөсөө илүү гялалзсан, сүрлэг болгожээ. Цагаан хуяг нь өө сэвгүй, дэгжин. Мөнгөлөг үс нь цэвэрхэн, самнасан.
Харин Санни бол амь орсон шавран овоо мэт харагдана. Тэр ч, Хүүхэлдэйчний Нөмрөг ч аль аль нь элэгдэж муудсан байв.
Тэр Нефистэй уулзахыг хүсээгүй. Гэхдээ түүнээс илүүтэй, өөрийг нь ийм байдалтай хараасай гэж хүсээгүй. Нефис түүнийг өөрөөс нь холдсоноос хойш өрөвдөлтэй, зовлонтой амьдарч байна гэж бодвол яах вэ?
_Тэнэглэл! Намайг хэзээ ч хэн ч ингэж бодохгүй. Би урьд өмнөхөөсөө илүү сайхан амьдарч байна. Ордонд амьдарч, өдөр бүр амттай хоол идэж, бүр асар баян болсон. Хэрэв хэн нэгэн өрөвдөлтэй байх ёстой бол тэр нь…_
"Чи сая үүнийг чангаар хэлснээ мэдэж байна уу?"
Санни нүдээ анив. Хаана байгаагаа санаж, цочирдон Нефис рүү ширтэв.
"Аан… юу?"
Нефис уруулынхаа булангаар инээмсэглэв.
"Чи хэсэг гацчихаад "яагаад заавал энд байх ёстой байсан юм бэ" гэж амандаа бувтнасан. Тийм ч эелдэг биш шүү."
Санни ичгэвтэр байдлаа инээмсэглэлээр халхалж:
"Тийм л дээ… гэхдээ үнэн шүү."
Нефис санаа алдаад:
"Чамайг харахад ч бас баяртай байна, Санни. Амьд байгаа чинь сайн хэрэг."
Санни эвгүйрхлээ нууж, мөрөө хавчиад:
"Юу, чи намайг чамгүйгээр амьд үлдэхгүй гэж бодсон юм уу?"
Тэр хэсэг ажиглаад, толгой сэгсрэв.
"Үгүй. Харин ч эсрэгээрээ. Чи зүгээр байх болно гэдгийг мэдэж байсан."
Тэгээд саармаг өнгөөр нэмж хэлэв.
"Чам шиг жоом амархан үхэхгүй."
Санни ёжлон инээлээ.
"Одоо хэн нь эелдэг бус байна?"
Нефис хэсэг будилж, дараа нь инээгээд:
"Уучлаарай. Би магтах зорилготой хэлсэн юмсан…"
───
Санни ч бас Нефистэй уулзсандаа баяртай байлаа. Хичнээн үгүйсгэсэн ч тэр түүний тайван оршихуйг үгүйлж байсан. Хэзээ гэдгээ ч мэдэлгүй, түүний хажууд байхыг түшиг тулгуураа болгож сурчээ.
Гэхдээ энэ уулзалт бас хар дарсан зүүд шиг байв.
Тэдний гашуун маргаанаас хойш юу ч өөрчлөгдөөгүй. Хэдий тэр үеийн хурц ширүүн байдал намдсан ч Кассиагийн зөгнөл зайлшгүй хэвээр.
Анхны цочрол намдсаны дараа Санни Нефисийг анхааралтай ажиглав.
Тэр… илүү хүчирхэг болжээ. Саннигийн эзгүй байх хугацаанд хэчнээн сүнсний мөн чанар шингээснийг мэдэхгүй ч бага биш нь илт. Нефис үргэлж сүрлэг оршихуй байсан. Харин одоо түүний оршихуй огт өөр түвшинд хүрчээ.
Гэвч Санни ч мөн адил хуучны сул дорой тэнэг нэгэн биш болсон. Харанхуй хот түүнийг аймшигтай амьтан болгосон. Хараал идсэн балгас доторх төгс харанхуйд өнгөрүүлсэн сарууд түүнийг илүү хүчтэй, ухаалаг, үхлийн аюултай болгосон.
…магадгүй бага зэрэг галзуу ч болгосон биз?
Мартагдсан Эрэг дээр түүн шиг олон хүчирхэг Хар дарсан зүүдний мангасыг ганцаарчилсан тулалдаанд хороосон хүн ховор гэдэгт тэр эргэлзэхгүй.
_Битгий дахиад бодолд автаад хаана байгаагаа март!_
Санни цочин, удаан дуугүй зогссоноо ойлгов. Эвгүй чимээгүй байдал хооронд нь дүүжлэгдэж байлаа.
_Ямар нэг юм хэлэх хэрэгтэй. Жишээ нь… сайн уу, яаж байна? Үгүй, тэнэг асуулт! Эсвэл…_
Гэвч Санниг ам нээхээс өмнө Нефис асуулаа.
"Ямар хэргээр Гэрэлт Цайзад ирэв? Чи… буцаж ирэх гэсэн юм уу?"
Санни цочин, дагзаараа маажив.
"Аан… зүгээр л… юм авна."
Нефис анив.
"Юм авна аа?"
_Хүлээ, энэ хачин сонсогдсон уу?_
Саннигийн нүд томров.
"Би үүнийг дахиад чангаар хэлчихэв үү?!"
Тэр амаа дарж, айсан харцаар Өөрчлөгдөж буй Од руу харав.
_Новш гэж! Өөртэйгөө ярьдаг зуршил нэр төрөө аврахад ийм хортой гэж хэн мэдэх вэ!_
Хөл дор нь байсан сүүдэр түүний зовлонгоор зугаацан, толгойгоо сэгсрэн хөхөрч байв.
Хэдэн хормын дараа Санни эцэст нь хэлж чадлаа.
"Тийм ээ. Юм авна. Надад илүүдэл сүнсний хэлтэрхий байгаа. Тиймээс нэг Дурсамж… магадгүй нэлээд хэдийг авах санаатай."
Нефис хэсэг харж байснаа:
"Ойлголоо."
Тэгээд эргэж, урьдын адил тайван өнгөөр асуулаа.
"Хаашаа нэг газар орж ярилцах уу?"
Саннигийн зүрх алгасав. Тэр шүдээ зуугаад:
"Уучлаарай. Болохгүй нь. Би… аан… нэг хүн хүлээж байгаа."
Өөрчлөгдөж буй Од хэсэг зогсоод:
"Чи тэр мухарт нуугдаж зогсоод хэн нэгнийг хүлээж байгаа гэж үү? Хэнийг?"
Санни гараа даллав.
"Зүгээр нэг найз. За, найз ч гэж дээ… хамтрагч. Танил."
Нефис хэсэг дуугүй байснаа жигд өнгөөр:
"Зүгээр л үгүй гэж хэлж болно. Заавал шалтаг…"
Гэвч яг тэр мөчид мухар газрын амнаас уянгалаг хоолой сонсогдов.
"Санни? Хөөе, чи энд байна уу?"
Санни эргэж харлаа. Төгс улаан хүрэн үстэй, ногоон гялалзсан нүдтэй үзэсгэлэнтэй залуу орж ирж байлаа. Бор арьсан хуяг, доор нь цэнхэр торгон хувцас өмссөн нь төгс зохицно. Нүүрэнд нь гэрэлт инээмсэглэл.
Кай… Найт… юу билээ!
Санни амьсгаа авлаа.
"Ямар шалтаг зохиосон гэж? Хар даа, тэр ирчихлээ…"
Гэвч түүнийг үг хоолойд нь гацав.
Учир нь тэр Өөрчлөгдөж буй Од руу эргэж хараад урьд өмнө хэзээ ч харж байгаагүй зүйлийг олж харсан юм. Хязгааргүй харанхуй худгийн ёроолоос сулласан тэр залууг хараад Нефис нэг алхам ухарчээ.
Түүний царай цонхийж, нүд нь томорч, гялгар болсон байв.
Тэр… туйлын, үгээр хэлшгүй айдаст автсан мэт харагдана.