"Аарх! Хараал ид!"

Эффи ганхан ухарч, Оргилын

Хэлтэрхийг өргөн савж, хэд хэдэн Хар дарсан зүүдний мангасын биеийг огтлон хаялаа. Нөгөө гараараа гуя руу нь гүн шигдсэн аварга том тунгалаг хачгийг шүүрэн авч, махныхаа хэсгийг таслуулан байж хүчээр сугалав. Жигшүүрт амьтан хурц эрүүгээр нь хурууг нь тас хазахаас өмнө, тэр нударгаараа няц дарлаа.

Халуун цус хөлөөр нь урсаж байгааг мэдрэн, Эффи царайгаа ярвайлгаж, нунтаглагдсан хачгийн үлдэгдлийг Одны Хэлтэрхийн даавуун дээр арчин хаяад, жадныхаа хөдөлгөөнийг даган эргэв.

Эффи ядарч байлаа. Үнэхээр, туйлын их ядарчээ. Бараг туйлдсан.

…Гэвч мангасуудын төгсгөлгүй сүрэг дуусах шинжгүй.

'Та нар зүгээр л үхчиж болохгүй юм уу, новшнуудаа…'

Оргилын Хэлтэрхийн ишийг дахин хоёр гараараа атган, тэр хойш савж, зэвээр нь нэг мангасыг сүлбээд, хурц үзүүрийг сугалан аван хажуу тийш ухасхийв. Дараагийн агшинд хуягт центурионы аймшигт хадуур яг саяхан байсан газарт нь гүн шигдлээ. Эффи жадаа эргүүлэн, асар том араатны цээжийг нэвт сүлбэж, тэр дор нь устгав.

Хүнд бие газар унахдаа доргио үүсгэж, тэр өвдөлттэй, сөөнгө амьсгаа авах ганцхан боломж олгов. Шархдсан хөл нь бараг нугарах шахав.

'Яагаад хэн ч миний ар талыг хамгаалахгүй байна…'

Эффи эргэн тойрноо харж, хамт тулалдаж байсан Нойрсогчдыг хайсан ч, хэнийг ч олж харсангүй.

Түүнийг тойрон зөвхөн төгсгөлгүй мангасуудын далай.

Бүгд аль хэдийн үхсэн.

…Түүнээс бусад нь.

"Ха. Ха-ха. Ха!"

Эффи мангасуудын далайд ганцаараа үлдэж, Зүүдлэгчдийн армийн үлдэгдлээс таслагджээ. Хумс, хуягаар бүтсэн нэвтэршгүй хана түүнийг тусгаарласан. Ар талд нь хэн нэгэн амьд үлдэж, тулалдсаар байгааг тэр зөвхөн тулааны талбарыг гэрэлтүүлэх цагаан гэрлээс мэдэрч байв… өөрсдийнх нь төмөр утас, үхсэн мангасуудаар босгосон энэ булшнаас.

Гэвч тэр гэрэл түүнд хүрэхгүй.

Энд зөвхөн харанхуй.

Түүнд тийш хүрэх найдвар ч бараг байсангүй.

Эффи газар луу харж, гашуун инээмсэглэв.

Дараа нь толгойгоо өндөр өргөн, ойртон ирэх мангасуудын давалгааг ширтэн, нүдэнд нь харанхуй зугаа тодров.

"Ирцгээ, араатнууд аа. Ямар гайхалтай найр болох болоо…"

───

Санни шүрэн илдийн цохилтоос арайхийн бултаж, Шөнө Дундын Хэлтэрхийгээр зайлууллаа. Дараа нь сөрөг довтолгоо хийхийг оролдсон ч, нам дуугаар хараал урсган ухрахад хүрэв. Хурц чинжаал түүний нүүрний хажуугаар шунгинан өнгөрч, хацарт нь нимгэн зүсэлт үлдээв.

'Хараал идсэн мангасууд!'

Одоо тэр гурван големтой зэрэг тулалдаж байв. Хүлэгт баатар, Алуурчин, Санваартан түүнийг бүслэхийг оролдоно. Тэд аймшигт хурдтай, Нойрсогчийг инээдэмтэй амархан устгахуйц хүчтэй.

Аз болоход, Санни жирийн Нойрсогч биш. Сүүдэр биеийг нь ороож, хурд, хүчийг нь нэмэгдүүлжээ. Түүний ачаар л тэр амьд үлдэж, арайхийн тогтож байв.

…Одоохондоо.

Хэдэн метрийн зайд, Гэгээнтэн Үл таних хүн, Барилгачин, Анчин гуравтай тулгарч байлаа. Тэд түүний дайснуудаас ч илүү догшин мэт тул, Гэгээнтэн ч бас хүнд байдалд оржээ.

'Энэ утгагүй юм…'

Санни эдгээр бүтээлүүд өөрөөс нь хүчтэй байгаад гайхсангүй. Гэвч Гэгээнтэн бол Сэрэгч ад зэтгэр, түүний харж байсан хамгийн аюултай Хар дарсан зүүдний мангасуудын нэг. Гэсэн ч тэр арайхийн задрахгүй тогтож байв.

Аз болоход, Эзэн одоогоор тулалдаанд оролцоогүй. Долоо дахь голем хол зогсон, тулалдаанд сонирхолгүй мэт.

Дайснуудынх нь хурд, тооны давуу байдлаас болж, Санни Сарны Гэрлийн Хэлтэрхийг ч дуудсан байв. Одоо тэр нэг гараараа тачи, нөгөөгөөрөө чинжаал хутга барина. Энэ нь довтолгоог нь сулруулсан ч, хамгаалалтыг нь сайжруулжээ.

Тиймээс л тэр амьд байв.

Гэнэт, гэрлийн дэлбэрэлт нүдийг нь цохиж, тэр ганхан, хэсэг зуур сохор болов. Дараагийн агшинд, Санваартан түүн рүү дайрав. Зэвсэггүй ч, шүрэн гар нь хангалттай үхлийн аюултай.

Сүүдрийн мэдрэмждээ найдан, Санни бултаж, Шөнө Дундын Хэлтэрхийг доош буулгав. Нөгөө гараараа Алуурчны довтолгоог хаав. Цохилт нь бугуйн ясыг нь бараг бут ниргэх шахаж, түүнийг дахин ганхууллаа.

Тэр довтолгоог даван, хараагаа сэргээх зав авсан ч, тэр даруй Хүлэгт баатрын шинэ довтолгоонд өртөв.

Гэгээнтэн ч дээрдсэнгүй. Барилгачны дайны алх түүний бамбайг дэгээдэн доош татаж, хамгаалалтад нь завсар гаргав. Тэр мөчид Анчин жадаа шургуулж, зэрэгцээ Үл таних хүн араас нь довтлохоор бэлтгэж байв.

'Ингээд удаан үргэлжлэхгүй нь… бод, бод!'

Санни энэ үхлийн тулаанд ямар нэг чухал зүйлийг алдаж байгаагаа мэдэрч байлаа. Долоо дахь голем нэгдэхээс өмнө тэр үүнийг ойлгох ёстой…

Довтолгоог зайлуулан, тэр хөмсгөө зангидлаа.

…Яагаад Эзэн довтлохгүй байна вэ?

Энд ямар нэг учир бий…

Гэнэт Саннигийн нүд нарийсав.

'Ийм байж болох уу?'

Големууд эртний баатруудын дүрээр бүтээгдсэн, тэр байтугай ижил зэвсэг хэрэглэж байв. Санни тэдний зэвсгийг сайн мэддэг учраас л удаан тэсэж чадсан.

Эцсийн эцэст, Шөнө Дундын ба Сарны Хэлтэрхий түүний гарт байсан.

Хэрвээ тэдний зэвсэг түүний Хэлтэрхий Дурсамжуудтай адил, зөвхөн улаан шүрээр бүтээгдсэн бол… Эзнийх ч мөн адил уу?

Улаан Аюул өөрийн гэсэн Үүрийн Титэмтэй адил зүйлийг бүтээж, тэр нь одоо долоон големыг хүчээр тэтгэж байгаа юу?

Эзэн ганцаараа зогсож, урд болж буй тулаанд үл сонирхсон мэт.

…Яг л бүслэлтийн эхэнд Нефис тулаанаас хол сууж, духан дээрх Үүрийн Хэлтэрхийн эрдэнэ гэрэлтэж байсан шиг.

Хэрвээ долоо дахь голем бусад зургаад Өөрчлөгдөж буй Од армид хийж байсан шиг зүйл хийж байгаа бол…

Саннид одоо ч боломж байна.