Гараа өргөн, Санни Айко, Стив хоёрт чимээгүй байх дохио өглөө. Дараа нь хөмсгөө зангидан, сүүдэртээ нуугдсан байрлалаа орхиж Харуулуудыг олохыг тушаав.

'Тэд бидний ойролцоо байхгүй… би сонсох байсан.'

Тэгвэл тэр новшнууд хаачив?

Удалгүй тэр хариуг нь оллоо.

Гурван Харуул Саннигийн одоогийн байрлалаас зуу орчим алхмын зайд, нэг булангийн цаана коридорт байв. Урьд нь явж байсан маршрутаасаа хол, байх ёсгүй газарт.

Бас тэд үхсэн байлаа.

Хоёрынх нь гавал няц цохигдсон байв. Ямар зэвсэг, хэрэгсэл, эсвэл эрхтнээр алсныг Санни мэдэхгүй байлаа, учир нь тэдний Дурсамж хуяг аль хэдийн алга болсон байв. Гэхдээ ган төмрийг нэвт цоолох чадалтай зүйл байсан нь гарцаагүй, учир нь Санни тэднийг хамгийн сүүлд харахад дуулга өмссөн байсан.

Гурав дахь нь бүр ч аймшигтай. Хоолой нь асар хурц соёогоор урагдсан мэт тасарч, залуугийн толгой бараг биеэсээ салчих шахсан байв. Ийм аймшигт шархнаас цус асгарч байх ёстой ч шалан дээрх цус гайхмаар бага байлаа.

Харин Харуулын цогцос ер бусын цонхигор, бүх цусаа алдаж хоосорсон мэт харагдана.

'Хараал ид…'

Саннигийн биеэр хүйт даав.

Сүүдэр нь болгоомжтой эргэн тойрныг ажигласан ч, энэ аймшигт хядлагын газар өөр хэн ч байсан шинж тэмдэг илрээгүй.

Айко, Стив хоёр түгшсэн харцаар Санниг ширтэж байлаа. Хэдэн минут хүлээсний эцэст тэр арай тайвширч, тэдэнд дагах дохио өгөв.

"Юу болсон бэ?"

Тэр хэдэн секунд эргэлзээд, тайван өнгөөр хэлэв:

"Цуст эзэн саяхан энд байсан."

Тэдний нүд томорлоо.

"Тэр араатан уу?! Тэгвэл бид яагаад зугтахгүй байгаа юм?!"

Санни тайван харцаар тэднийг нэг рүү нь харснаа:

"Санаа зоволтгүй, аль хэдийн явчихсан."

Гэвч дотроо тэр огтхон ч тайван байсангүй.

Гурван Харуулыг алах чадалтай амьтан бол түүнийг заавал айлгах зүйл биш. Харин сүүдрийг нь тойрон гарч, зуу хүрэхгүй алхмын зайд чимээ гаргалгүйгээр тэднийг хядсан нэгэн бол жинхэнэ санаа зовох шалтгаан байлаа.

'Ямар гээч гаж амьтан юм бэ?'

Харамсалтай нь тэд зорьсон газартаа хүрэхийн тулд Харуулууд алагдсан тэр газраар дайрах ёстой байв. Удалгүй цусны үнэр хамар цоргож, Айко, Стив хоёр царай нь цонхийв.

Цогцсуудыг бодитоор харахад бүр ч жигшмээр байлаа. Санни бага зэрэг хөмсгөө зангидсан бол Айко, Стив хоёр бөөлжихгүйн тулд арай ядан тэсэв.

"Бурхан минь… өрөвдөлтэй новшнууд…"

Санни юу ч хэлсэнгүй, бараан харцаар орчныг ажиглав. Тэр сүүдрийнх нь анзаараагүй ямар нэг сэжүүрийг олж, Цуст эзэн яг ямар төрлийн Хар дарсан зүүдний амьтан болохыг мэдэхийг хүсч байлаа.

Гэвч энэ коридорт гурван Харуулаас өөр хэн ч удаан хугацаанд байгаагүй мэт байв.

"Хөөе, Санни? Явж болох уу? Чамд бол хамаагүй юм шиг байна, гэхдээ би… би гэхдээ Стив маш их айж байгаа. Тэр ухаан алдаад унавал яахыг төсөөл дөө. Бүх Цайз даяар цуурайтах байх…"

Санни бага зэрэг эргэлзээд, толгой дохив.

Гэхдээ явахын өмнөхөн тэр гэнэт цусны тогтоол дотор нэг зүйл гялалзахыг анзаарав. Сүүдэр нь өмнө нь анзаараагүй, учир нь жижиг зүйлд гэрэл ойж харагдах боломж байгаагүй.

Санни тонгойж, гараа сунган цустай металл хэсгийг авч, нүдэндээ ойртуулан анхааралтай харлаа.

Хурууных нь завсар нарийн хийцтэй, цэцгийн дэлбээ хэлбэртэй мөнгөн ээмэг байв. Энэ нь Дурсамж биш, зүгээр л энгийн гоёл.

'Энэ энд яаж ирэв?'

Будилсан харцаар хэсэг саатсанаа тэр босож, няцлагдсан цогцсууд руу дахин харалгүй эргэв.

"Явцгаая…"

───

Удалгүй тэд Өөрчлөгдөж буй Одын нутаг дэвсгэрийг тусгаарласан хаалтууд дээр эргэн ирэв. Харуулд зогсож байсан Нойрсогчид Санниг хоёр танихгүй хүнтэй буцаж ирснийг гайхсан ч ямар ч асуулт асуусангүй, дотогш орууллаа.

Айко хөмсгөө өргөв.

"Та нар биднийг шалгахгүй юм уу? Хэрвээ бид тагнуул бол яах вэ?"

Харуулууд бие бие рүүгээ харснаа, нэг нь хэлэв:

"Ер нь бол шалгах ёстой. Гэхдээ энэ чинь Санни шүү дээ."

Бяцхан бүсгүй инээмсэглэв.

"Өө! Тэгэхээр тэр энд их нэр хүндтэй хүн үү?"

Харуул эвгүй харснаа, бага зэрэг ичингүйрэн ханиалгав.

"Аан… тийм биш ээ. Зүгээр л түүнтэй яриа эхлүүлэх гэдэг… за тэгээд… толгой өвтгөнө."

Санни гомдсон мэт харцаар ширтэв.

"Тэр чинь ямар утгатай үг вэ?"

Харуул сандран толгой сэгсрэв.

"Үгүй үгүй, юу ч биш. Би хаалтаа шалгах хэрэгтэй болчихлоо. Уучлаарай…"

Ингээд тэр яаран холдлоо.

'Би түүнээс гутлыг нь хуурч авсан юм шиг харагдаад байна уу?'

Будилсан байдалтай толгой сэгсрээд, Санни эргэн харж хоёр шинэ хүнийг дагуулан бэхлэлт дотор гүн рүү орж, Нефисийг хайлаа.

Тэр өргөн уужим өрөөнд ганцаараа байв. Өөрчлөгдөж буй Од шалан дээр сууж, цагаан нөмрөгтөө ороон, холын харцаар хана руу ширтэнэ.

Сүүлийн үед Нефис бага зэрэг хачин болсон. Тэр угаасаа хөндий, ойлгоход бэрх байсан ч одоо бүр нүүр нь хөдөлгөөнгүй болсон байлаа. Саарал нүд нь урьдын адил тайван ч улам хүйтэн, бараг… хоосон мэт.

Санни түүнд юу болоод байгааг огт ойлгосонгүй.

'Аспект чадвараа бүрэн ашигласныхаа дараа одоо хүртэл сэргэж амжаагүй юм болов уу…'

Анхаарлыг нь татахын тулд хоолойгоо засч, Санни авчирсан аварга эр, жижиг охин хоёрыг заалаа.

"Хөөе, Неф. Би эднийг багтаа элсүүлсэн."

Тэр толгойгоо ялимгүй гилжийлгээд юу ч хэлсэнгүй.

Санни инээмсэглэв.

"Айког санаж байгаа биз дээ. Чи түүний өмнөөс тэр Замчлагч Анделтай тулалдаж, толгойг нь тасалж байсан."

Дараа нь Айко руу харан нүдээ нарийсгав.

Бяцхан охин яаран:

"Өө тийм! Баярлалаа, Өөрчлөгдөж буй Од. Тэр залуу бол… аан… жинхэнэ гай байсан."

Нефис аажмаар толгой дохин, жигд дуугаар:

"…Зүгээр дээ."

Дараа нь Стив рүү харлаа.

"…Чи хэн бэ?"

Саннигийн нүүрэнд өргөн инээмсэглэл тодров.

"Өө. Энэ бол Стив. Маш онцгой залуу. Түүний сүнсний цөмд зуу орчим тулаанд бэлэн Дурсамж хадгалагдаж байгаа."

Ингээд Санни Стивийн мөрөн дээр алгадаж:

"…Товчхондоо, тэр бидний зэвсгийн асуудлыг шийднэ."