"Хөөе, тэнэг минь. Зүгээр үү?"

Санни нэг, хоёр хоромын дараа л хариу үйлдэл үзүүлэн толгойгоо өргөж, хоосон харцаар Эффиг ширтлээ.

"...Ти—тийм. Зүгээр ээ. Зүгээр л… юм бодоод."

Эффи түүнийг хачин харснаа мөрөө хавчаад цааш эргэв. Бүгд л завгүй байсан тул хэн ч түүнд анхааралаа хандуулсангүй. Угаасаа ч хандуулдаггүй байсан л даа.

Ганцаараа үлдсэн Санни гуйвж, аажмаар газарт суулаа. Түүний тархинд нэг өгүүлбэр дахин дахин, секунд өнгөрөх тусам улам чангарсаар цуурайтана.

_Хүрэл жадтай эмэгтэй мангасуудын давалгаанд живж байна… хүрэл жадтай эмэгтэй…_

Энэ бол Касси тэдний аяллын эхэнд, толгойгүй хүлэгт баатрын аварга хөшөөний орой дээр өнгөрүүлсэн тэр шөнө харсан зөнгийн нэг хэсэг байв.

Тэр зөн тийм аймшигтай байсан тул Касси айдсаасаа зугтахын тулд хараалт тэнгисийн харанхуй ус руу үсрэх шахсан.

Мөн энэ нь Саннигийн мэддэг байсан өчүүхэн бүх мэдээллийг нэгтгэн, тэр аймшигт зөнгийн жинхэнэ утгыг ойлгуулах түлхүүр болжээ.

Тэр харанхуй шөнө Касси ярьж байсан үгийг Санни дахин тод санан чичирлээ.

"Би хүмүүсийн цайзыг дахин харсан. Гэхдээ энэ удаа шөнө байлаа. Хар тэнгэрт ганцхан од асаж түүний гэрэл дор цайз гэнэт галд автаж, танхимууд дундуур нь цус гол мэт урсаж байв. Алтан хуягтай цогцос сэнтий дээр сууж байхыг, хүрэл жадтай эмэгтэй мангасуудын давалгаанд живж байхыг, нэгэн харваач унаж буй тэнгэрийг сумаараа цоолон нэвтлэхээр оролдож байхыг би харсан…"

Тэр цагаас хойш Санни Касси энэ газрыг сүйрүүлж, мартагдсан эргийг бий болгосон сүйрлийг харсан гэж бодож явсан. Зөнгийн эхний хэсэг нь долоон лацнаасаа мултарсан бүхнийг залгигч харанхуйн хараалыг илтгэж байсан нь лавтай.

Тиймээс бусад хэсгүүд ч мөн өнгөрснийг өгүүлж байна гэж тэр зүгээр л таамагласан.

Гэвч Эффигийн жад түүнд гэнэтийн аймшигт ухаарал авчирлаа.

Түүний буруу байжээ.

Касси дүрсэлсэн тэр сүйрлийн зургууд өнгөрснийг биш, ирээдүйг харуулж байсан аж.

Тэдний ирээдүйг.

Санни чичирсээр толгойгоо өргөж, шархадсан анчдыг эдгээж буй Нефис рүү харлаа. Түүний зааны соёо мэт цайвар царай өвдөлтийн гашуун өвдөлттэй илэрхийллээр мушгиралдсан байв. Үүнийг харсан Саннигийн нүд гайхшрал, үл итгэлцлээр дүүрэн байлаа.

Бүх зүйл тодорхой байжээ.

Тэр… тэр бол хар тэнгэрт ганцаараа ассан од. Гэрэлт Цайзын дээрээс асч, гал болон цусаар урсах голыг дагуулан ирэх ганц од.

Эцсийн эцэст түүний нэр бол Өөрчлөгдөж буй Од.

Эсвэл бичээсийг хэрхэн бичсэнээс шалтгаалан өөрөөр бичиж болно.

Өөрчлөлтийн од, Гай барцдын Од.

Сүйрлийн Од.

Санни Нефист Ганлауг юу хийх бол гэж айж явсан. Харин үнэндээ Нефис түүнд юу хийх бол гэдгээс айх ёстой байжээ.

Алтан хуягтай цогцос сэнтий дээр сууж байна… яагаад тэр Гэрэлт Эзнийг анх харсан мөчид үнэнийг ойлгоогүй юм бэ?

Тэр Ганлауг байх ёстой.

Эффи бол мангасуудын далайд живэх эмэгтэй.

Харваач… хэн гэдгийг нь Санни хараахан мэдэхгүй. Гэхдээ удалгүй түүнтэй тааралдана гэдэгт итгэлтэй байлаа.

Магадгүй хамтдаа үхэхийн тулд.

Санни Нефисийг ямар нэгэн нууцлаг, асар хүчтэй зорилго хөтөлдгийг үргэлж мэдэрч ирсэн. Тэр зорилго юу болохыг мэдэхгүй ч энэ мартагдсан эрэг дээр биш гэдгийг ойлгодог байв. Түүнийг биелүүлэхийн тулд Өөрчлөгдөж буй Од бодит ертөнцөд буцах арга олох ёстой.

Тиймээс л тэр үргэлж няцашгүй, тууштай, ямар ч саадыг давж, ямар ч өвдөлтийг тэвчиж урагшилдаг байсан.

Заримдаа түүний итгэл үнэмшил тууштай гэхээс илүү донтолт шиг санагддаг байв.

Нефис мөрөөдлөө биелүүлэхийн тулд юу ч хийхэд бэлэн.

Харанхуй хотод өнгөрүүлсэн анхны өдөр түүний хэлсэн тайвшруулах үгс Саннигийн чихэнд дахин сонсогдон:

"Бид буцах арга олно. Юу ч хийх шаардлагатай байсан хамаагүй, бид олно."

Юу ч хийх шаардлагатай байсан хамаагүй…

Мартагдсан эргээс гарах ганцхан арга байсан.

Тэр нь Улаан цамхагт оршиж байлаа.

Ямар ч Нойрсогч тэр Гарцад бүрэн бүтэн очих найдваргүй. Оролдохын тулд арми хэрэгтэй. Магадгүй цогцснуудын овоолго дээгүүр алхаж, эцэст нь ганц хоёрхон амьд үлдсэн хүн энэ хараалт газраас зугтаж чадна.

Гэхдээ Нефист арми байхгүй.

…Одоохондоо.

Арми цуглуулахын тулд тэр Ганлаугийг алах ёстой. Түүний эрх мэдлийг булаан авч, эсэргүүцэгчдийг бүгдийг устгаж, Гэрэлт Цайзыг цусаар живүүлэх хэрэгтэй.

Тэгж байж л Харанхуй хотод үлдсэн бүх Нойрсогчдыг нэгтгэн, амиа егүүтгэх аянд дагуулж чадна.

Ихэнх нь үхнэ гэдгийг тэр маш сайн мэднэ.

Эрүүл ухаантай хүн түүнийг дагахгүй.

_Тэд дагахгүй… тийм биз дээ?_

Санни сүүлийн хэдэн долоо хоногт тэдний бүлэгт нэгдсэн залуусын царайг санав. Тэдний нүдэнд асах найдварын, эсвэл итгэлийн гэрэл. Нефист буюу Үхэшгүй Галын овгийн Өөрчлөгдөж буй Одод хандсан бараг шашны гэмээр хүндлэл.

Тэр бол тэдний сахиусан тэнгэр.

Тэд одоо ч эрүүл ухаантай хэвээр үү?

Эцэст нь Санни Нефийн төлөвлөгөөний бүх хэсгийг ойлгов.

Мөнгөн үсээ намируулсан тэр үзэсгэлэнт бүсгүй рүү хараад Санни дагжин чичирлээ.

Тэгээд… зөнгийн сүүлийн хэсэг одоо үлдэж байх шив.

───

Буцах замд Санни хөл цувсан, зүүдэндээ явж буй мэт мэдрэмж төрж байлаа. Илчлэгдсэн үнэний цар хүрээ хэтэрхий… хэтэрхий их.

Түүний оюун санаа сул дорой, тогтворгүй, задран бутрахын ирмэгт иржээ.

Ийм гүн цочролыг тэр хэзээ ч мэдэрч байсангүй. Оршихуйнх нь цөмийг хүчээр сэгсэрч байгаа мэт.

Тэр үүнийг даван туулах эм тан, эсвэл эд хэрэгсэл түүнд байхгүй ба ухаан алдах гэж байгаа мэт санагдана.

Санни үнэхээр айж байлаа.

_Сэтгэл хөдлөлтэй зууралдаж цаг үрэх хэрэггүй. Одоо тийм үе биш. Энэ бүхэн чамд яаж нөлөөлөхийг, яаж өөртөө ашигттайгаар эргүүлэхийг бод._

Эцсийн эцэст юунаас айх вэ?

Олон хүн үхэхээс үү?

Тэдний амь, үхэл түүнд ямар хамаатай юм?

Тийм ээ… эцэст нь ганцаараа босож үлдвэл, энэ бүхэн бүгдээрээ ашигтай ч болж мэднэ.

Сүүлийн хэдэн долоо хоногт тэр Ганлауг тэдэнд юу хийх бол гэж айж байсан.

Одоо бол Ганлауг цогцос болно гэдгийг мэдэж байна.

Асуудал шийдэгдлээ.

Тэр энэ жигшүүрт тамд насан туршдаа гацна гэсэн бодолд дарлуулж байсан.

Одоо бол тэр нь тодорхой биш.

Зөнгийн сүүлийн хэсэг…

Бүх зүйл сайхан.

Урьд урьдаас илүү сайхан.

…Гэсэн ч хичнээн ухаалаг байхыг хичээсэн ч Санни айдсаар дүүрэхээс өөрийгөө барьж чадсангүй.

Нар жаргах улаан туяанд тэр байрлаж буй газраасаа гарах шалтаг олж, чулуун тавцангийн ирмэг рүү алхалаа. Хэн ч түүний хаана байгааг тийм ч их тоодоггүй тул түр алга болоход амархан.

Түүнд ямар нэг зүйл тохиолдсоныг ч хэн ч анзаарсангүй. Угаасаа тэд бүгдээр Саннигийг ааш аягт дасчихсан. Зөвхөн Касси л ямар нэг зүйлийг анзаарах л байх.

…Мөн Кастер. Тэр хайхрамжгүй дүр эсгэдэг ч үнэндээ Нефист ойр хэнийг ч бай бүргэд мэт ажигладаг зуршилтай.

Муу новш…

Чулуун тавцангийн захад хүрээд Санни эргэн, гаднах суурин болон түүний дээр сүрлэг гэх чинь сүндэрлэх цайзыг ширтэв. Шөнө ирэхээс өмнө хоргодох газар олох гэж яаран гүйлдэх хэдэн зуун Нойрсогч харагдана.

Хүйтэн, аймшигт мэдрэмж түүний зүрхийг базаж буй мэт санагдлаа.

_Эдгээр бүх хүмүүс….бүгд үхнэ._

Нефис тэднийг ална.

…Санни түүнд туслах болов уу?

Яагаад ч юм Санни инээмээр санагдав. Энэ байдал тийм гаж, тийм жигшмээр хэрнээ бараг л инээдэмтэй.

Тэр хэзээ ч бусдын төлөө амьдардаг хүн байгаагүй. Харин ч өөрийгөө хүйтэн, хувиа хичээсэн, хэрцгий гэж бардамнадаг байсан.

Гэвч энэ…

Энэ бол бүр түүний хувьд ч хэтэрхий байлаа.

Толгойгоо базан Санни ёолсноо:

_Би яг яах ёстой юм бэ?!_

Тэр үед гэнэт хөлийн чимээ сонсогдоно. Туранхай нэгэн дүрс ядуусын хорооллоос гарч ирээд түүн рүү алхаж байлаа.

Санни хөмсгөө зангидлан:

_Аа тийм. Нөгөө залуу… бүр мартчихаж._

Харпер хэдэн алхмын зайд зогсоод, даруухан инээмсэглэлээ.

"Санлесс! Аан… ярилцаж болох уу?"