224-р бүлэг : Чандарлах гал

Аварга аалзны торон үүрийн дотор, асар том Эх аалзны хатаж хорчийсон цогцос шалан дээр хэвтэж байв. Түүний төмөр хуяг аймшигт хүчтэй цохилтоор бутран хагарчээ. Тэр амьтан аль хэдийн удаан хугацааны өмнө үхсэн ч, түүнийг харах нь одоо ч аймшигтай хэвээр.

Гэвч Эхийн том хэвлий нь Гэрэлт Цайзын ноёнтой хийсэн үхлийн тулаанаас нэлээд хожуу таслагдсан мэт харагдана. Бараг дотроос нь урж тасалсан мэт.

Тэр аймшигт шархны дотор таван аварга металл өндөгний хагархай байгааг Санн анзаарлаа.

Тэдний хэмжээ Харанхуй хотод Чулуун Гэгээнтэн болон түүний хамсаатнуудыг устгасан таван аймшигт Нүгэлт араатны хэмжээтэй бараг адил байв.

'Тэгэхээр… тэд эндээс гарч ирсэн байх нь ээ.'

Санни дагжин, харцаа өөр тийш шилжүүлэхэд үүрийн хананд наалдсан олон аалзны торон бүрхүүлүүдийг олж харлаа. Тэдгээрийн дотор янз бүрийн хэлбэр, хэмжээтэй Хар дарсан зүүдний мангасуудын хатсан цогцос гайхалтай сайн хадгалагдсан байв.

Энэ бол жинхэнэ аймшгийн музей.

Тэдгээр мангасууд удаан хугацаанд амьд хэвээр хадгалагдсан мэт харагдана. Эцэст нь үхэж, мумми шиг хатсан цогцос болжээ. Магадгүй аалзнууд тэднийг дараа нь идэхээр хадгалдаг байсан байх.

Эсвэл… үгүй.

Зарим нээгдсэн бүрхүүлүүд болон тэдгээрийн доторхийг хараад Санни бөөлжихгүйн тулд хамаг хүчээ дайчлах хэрэгтэй болов.

Төмөр аалзнууд тэдгээр мангасуудыг хоолонд ашигладаггүй байжээ.

…Тэднийг инкубатор болгон ашигладаг байв.

Хагарсан бүрхүүлүүдийн доторх амьтад дотроосоо идэгдсэн байлаа. Заримынх нь маханд зуун зуун жижиг, чийгтэй өндөг шигдсэн бөгөөд тунгалаг бүрхүүл дотор сулхан хөдөлж буй жижиг аалзнууд харагдана.

'Хараал идэг… бүгдийг нь… новш гэж'

Эдгээр аалзнууд, энэ Шүрэн ой, энэ Мартагдсан Эрэг… ялангуяа түүнийг энд авчирсан хараал идсэн Хараал бүгдийг нь хараал идэг.

Санни энэ урт, галзуурмаар, хэзээ ч дуусахгүй мэт хар дарсан зүүднээс залхаж эхэлжээ.

Гэвч хамгийн муу нь хараахан дуусаагүй байв.

Тэр хамгийн түрүүнд анзаарлаа. Царай нь гэнэт барайж, Санни бусдыгаа дуудаад, үүрийн гүн рүү хөтлөв. Тэнд, хананд наалдсан, бусдаасаа өөр нэгэн бүрхүүл байлаа.

Учир нь энэ нь хүний биеийн дүрсийг агуулж байв.

Зургаан хүн түүний эргэн тойронд чимээгүй зогсож, өөр өөрийн харанхуй бодолд автжээ. Эцэст нь Нефис Кастер луу харан:

"Чи сэлмээрээ онгойлгож чадах уу?"

Кастер богинохон толгой дохиж, ид шидтэй жянь сэлмээ дуудаад урагш алхав. Бүрхүүлд ойртон очоод тэр хэсэг эргэлзэв.

"Болгоомжтой."

Өөрчлөгдөж буй Од руу нэг хараад, Кастер шийдэмгий харцаар сэлэмнийхээ өргөн, ногоовтор гэрэл ялгарсан ирээр чадварлаг хөдөлгөөнөөр тас цавчив.

Жянгийн үзүүр металл утсыг зүсэж, бүрхүүлийг нээх үед дотроос нь хатаж хорчийсон хүний бие унахад Кастер ухасхийн хош үсрэв.

Нефис, Кастер, Санни гурав цонхийсон царайтай цогцсыг ширтэнэ. Дараа нь Санни бөхийж, ходоодондоо байсан бүхнийг амаараа гаргав.

…Энэ дэндүү хэтэрхий байлаа.

Энэ аймшигт газраас олдсон тэр залуу амархан үхээгүй. Харин ч дотроосоо хэдэн зуун жижиг Хар дарсан зүүдний мангасанд амьдаараа идэгдэнэ гэдэг төсөөлөхийн аргагүй аймшигт хувь тавилан.

Гэвч үүнээс ч дор нь…

Санни энэ Нойрсогчийг танив.

Түүний нүүр бараг бүрэн бүтэн хэвээр, аймшигт тарчлалын илэрхийлэл мөнхөд хөшсөн байлаа. Биеийн байдал нь ямар ч байсан, Санни нэг хараад л хэн болохыг нь ойлгов.

Тэр бол Академид хамт байсан, Санни анх Кастерт хандаж онгироо солиотой мэт дүр үзүүлэхэд түүнийг “намхан” гэж дуудсан залуу.

Эффи тэдний байдлыг хараад хөмсгөө зангидлаа.

"Та нар энэ залууг таних уу?"

Хэсэг чимээгүй байсны дараа Кастер аажуухан толгой дохив.

"Тийм. Түүний нэр… нэр нь Стивен байсан. Пандавар овгийн хамгийн залуу өв залгамжлагч."

'Стивен…'

Санни тэр үед энэ бардам залуугийн нэрийг ч мэдэхийг хүсээгүй. Үнэндээ тэр түүнд дургүй байсан.

Гэвч одоо урд нь хэвтэх тэр аймшигт цогцсыг хараад өнгөрсөнд болсон бүхнийг мартжээ. Санни ийм хувь тавиланг хэнд ч хүсэхгүй. Ялангуяа өөрийн хамт суралцагчиддаа.

Аажмаар бүлгийн уур амьсгал хүнд, гунигтай болов. Энэ жил Мартагдсан Эрэгт илгээгдсэн гурван Нойрсогч Харанхуй хотод хүрч чадаагүйг тэд аль хэдийн мэдэж байсан. Гэвч нэгийг нь ингэж олно гэдэг өөрсдийнх нь амь ямар хэврэг болохыг сануулжээ.

Ирээдүйд юу болохыг хэн мэдэх билээ? Өнөөдөр биш ч маргааш үхэл хүлээж байж мэднэ. Магадгүй олон жилийн дараа хэн нэгэн тэдний цогцсыг санамсаргүй байдлаар олж ч мэднэ.

Хэсэг хугацааны дараа Нефис шүдээ зуун, нүүр бурууллаа.

"Бид явах хэрэгтэй. Нар жаргаж байна."

Түүний үг нам гүмийг эвдэж, бүгдийг бодлоос нь гаргав. Кастер хэсэг тээнэгэлзсэний дараа:

"Бид… бид түүнийг оршуулахгүй юм уу?"

Өөрчлөгдөж буй Од толгой сэгсрэв.

"Цаг алга. Бас маш олон өндгөөр халдварлагдсан биед хэн ч хүрэх ёсгүй. Хэт аюултай."

Бүлгийнхэн бие бие рүүгээ харц солилцов. Хэн ч эсэргүүцэж чадсангүй. Гэвч ингэж орхих нь буруу мэт санагдана.

Эцэст нь Нефис санаа алдаад нүүрэнд нь төвөгтэй илэрхийлэл тодрон:

"…За. Тэгвэл та нар яв. Би араас чинь очъё."

Санни хэсэг харснаа чимээгүйхэн эргэв. Тавуул ээлжлэн Өөрчлөгдөж буй Од руу харж, үүрээс гарч одлоо.

Сүүлчийн хүн гармагц харанхуй нүхнээс цэвэр гэрлийн цацраг гэнэт цойлон гарч, араас нь халуун давалгаа тархав. Өөрчлөгдөж буй Одын гаргасан ариусгах дөл тэдний хамтрагчийн цогцсыг бүрхэн, дараа нь бүх бүрхүүлүүд, доторх мангасууд, тэр бүү хэл Аалзнуудын ээжийн цогцос руу тархлаа.

Үүрийн дотор хэсэг галт зуух шиг болж, доторх бүх зүйл үнсэн товрог болон устах хувьтай болов.

Хэдэн минутын дараа бүх бүтэц догшин цагаан дөлд бүрэн автжээ.

Нефис удалгүй шатаж буй үүрээс гарч ирэв. Түүний царай цонхийж, ядарсан харагдана.

Тэд сүрлэгээр цогцосуудыг чандарлах галыг ардаа орхин, эртний дайчны хөшөөнд авирч эхлэв.

Учир нь шөнө ойртож байлаа.